We kenden Carlos Sastre al enkele seizoenen. Geboeid door de strijd in het hooggebergte konden we, als gebeten wielerliefhebber -we gaan al jaren naar alle grote rondes- en bij gebrek aan Belgische ronderenners, niet anders dan bewonderend reageren als dat kleine mannetje uit Avila zijn duivels ontbond op één of andere steile flank van een col-buiten-catégorie.

We raakten in gesprek, vonden elkaar zelfs sympathiek (hij ons ook, stel je voor!), en er ontstond een bescheiden vorm van vriendschap. Bij iedere ontmoeting kwam hij spontaan naar ons toe om ons te groeten en een babbel te slaan. Nog geen sprake echter van een fanclub, verre van... tot hij ons warempel uitnodigde bij hem thuis.

De rest van dit mooie verhaal begon met een bezoek aan Avila... bij Carlos "en casa"...
We waren zo gecharmeerd door de mens Carlos Sastre, zijn liefde en toewijding voor z'n gezin en familie, de inzet voor z'n sport, en voor zijn geloof in de waardevolle dingen van het leven, dat we -bij onze terugkeer in België- de koppen bij elkaar staken en besloten een fanclub op te richten.
Niet zozeer in de vorm van een supportersclub, maar eerder een vereniging van wielerliefhebbers die het hart op de juiste plaats hadden en -gesteund door het imago en de prestaties van Carlos- iets wilden realiseren voor het goede doel...

Het werd het "Kinderkankerfonds" van het UZ in Gent.
Toen we onze intenties aan Carlos bekend maakten, haakte hij onmiddelijk in en stelde zich volledig beschikbaar voor onze initiatieven. We maken natuurlijk gebruik van de wereld rond de renner Carlos Sastre om ons wielerhart te laten kloppen door het bijwonen van de belangrijkste evenementen van het seizoen: de grote rondes, en vooral de strijd in het hooggebergte waar Carlos altijd vooraan is te vinden.

Zo leerden de wielerliefhebbers hem kennen, als de strijder tot de laatste meter. Moge dat voorbeeld een stimulans zijn voor de kankerpatiëntjes van het UZ in Gent om met dezelfde intensiteit te vechten voor genezing...